मकवानपुर । मकवानपुरको हरियाली र सम्भावनाले भरिएको एक गाउँ हो–मकवानपुरगढी । यही गाउँका वडा नम्बर ३ का मेहनती युवा हुन् प्रेमप्रसाद तिमल्सिना । उनले एक समय खाडीको मरुभूमिमा पसिना बगाए, काठमाडौंका गल्लीहरूमा ट्याक्सी गुडाए । उनले सपनाको बाटो सजिलो रोजेनन्, बरु त्यही कठिनाइको गर्भबाट नयाँ सम्भावना जन्माए।
सात वर्ष साउदी अरबमा गाडी चलाउने जीवन, आफ्ना परिवार र भविष्यको लागि भनेर गरेका संघर्षहरू–तर जब उनी नेपाल फर्किए, त्यो यात्राको गन्तव्य अझै बाँकी थियो । काठमाडौंमा केही समय ट्याक्सी चलाए, तर त्यहाँ पनि मनको चित्त नबुझेपछि गाउँ फर्किए। गाउँ फर्किँदा साथमा थियो, थोरै अनुभव, केही आशा, र एक उही चिज जसले उनको जीवनको मोड बदल्ने थियो–इन्टरनेटमा देखिएको एउटा सानो तर अर्थपूर्ण भिडियो।
त्यो भिडियोमा देखिएको थियो-केराको खम्बाबाट कागज उत्पादन गर्ने तरिका। त्यो दृश्य उनको मनमा गढ्यो। गाउँमा केरा प्रशस्त हुन्थ्यो, खम्बा खेर जान्थ्यो । उनले सोचे-‘किन न उपयोग गर्ने ?’
आफ्नै गाउँको काँचो पदार्थलाई प्रयोग गर्दै सुरु गरे-नेपाली हाते कागज उत्पादन। सुरुमा ८ लाख रुपैयाँ लगानी, काठमाडौँबाट ल्याइएको मेसिन, र एउटा सपना। पहिलो महिनामा नै ५० हजार रुपैयाँको बिक्री भयो। त्यो उनीसँगै गाउँलेका लागि पनि ठूलो सन्देश बन्यो–यहाँ पनि गर्न सकिन्छ।
उनले उत्पादन गरेको कागज हेटौंडा बजारमा धूपका लागि बिक्री हुन थाल्यो । स्थानीय सरकारसँग सहकार्य गर्दै उनले माग अनुसार कागज उत्पादन बढाए। अहिले २०० भन्दा बढी फ्रेम प्रयोग गरेर कागज उत्पादन भइरहेको छ, जसबाट दैनिक हजारौं कागज तयार हुन्छन्। र उनको सपना यहाँ रोकिने छैन-५०० फ्रेमसम्म विस्तार गर्ने योजना बनाएका छन्।
प्रेमप्रसादको यो यात्रा केवल व्यक्तिगत सफलता मात्र होइन। यो प्रेरणाको कथा हो–जहाँ एक सामान्य गाउँले युवकले, इन्टरनेटको सहयोगमा, खेर गइरहेका कुरालाई प्रयोग गर्दै आफ्नै माटोमा केही नयाँ सिर्जना गरे।
उनको प्रयासले केवल उनलाई होइन, गाउँका किसान, बेरोजगार युवाहरू र स्थानीय अर्थतन्त्रलाई पनि उज्यालो देखाएको छ। त्यो उज्यालो जुन मेहनत, आत्मबल, र खोजीको यात्राबाट जन्मिएको हो।
आज प्रेमप्रसाद तिमल्सिना नेपाली भूमिमा उभिएर भन्न सक्छन्-‘विदेश होइन, अब गाउँमै सुन फल्छ।’
